اهل شعرم اهل تنهایی و درد پیشه ام فریاد است کاسبم... کاسب دل... صادراتم شادی... وارداتم غم ودرد دوستانی دارم سردتر از سردی برف گاه گاهی یخشان میشکند گاه گاهی دلشان می سوزد... ولی از روی ترحم سر زمینی دارم مردمانش همه دوست ولی از روی ریا...

امروز یه چیز جالب و فهمیدم .

میپرسید چی؟

این که چه زمانی میشه کسی را ارام کرد و عصبانیت او را از بین برد.

اگر خود شخص بخواهد ارام شود میتوانیم ارامش را به او هدیه دهیم اما اگر نخواهد تلاش کاملا بیهوده است.

من هر چقدر که تونستم سعی کردم ولی بیهوده بود چون نمیخواست.

سلام فكر كنم عوض شدي دلم تنگ شد واسه اون كه تا از غم بيرون نميومدم ولم نميكرد كوش ؟ كجاست؟ اخ كه دلم لك زده براش خيلي هوس دارم ببينم و بغلش كنم سفت هر چند كه تا حالا سعيم اين بود كه قدرشو بدونم اما اگر پيداش كردم بيشتر سعي ميكنم خسته ام دلتنگم اصلا نه من خوب خوبم فقط دلم يكم خوابيدن ميخواد كه ديگه بيدار نشم نميدونم چرا هر چي خوب باشم نتيجه عكس ميگيرم آي خدا دلم سوخته خعلييييييييييييييي يه نيم نگاه گوشه چشمي بكن براي من كافي خدايا صدايت ميزنم آن دم كه از تنهايي به ستوه آيم.

یک شبی مجنون نمازش را شکست بی وضو در کوچه لیلا نشست سجده ای زد بر لب درگاه او پر ز لیلا شد دل پر اه او گفت یا رب از چه خوارم کرده ای بر صلیب عشق دارم کرده ای جام لیلا را به دستم داده ای واندر این بازی شکستم داده ای نشتر عشقش به جانم میزنی دردم از لیلاست انم میزنی خسته ام زین عشق دل خونم مکن من که مجنونم تو مجنونم مکن مرد این بازیچه دیگر نیستم این تو و لیلای تو من نیستم گفت ای دیوانه لیلایت منم در رگ پیدا و پنهانت منم سالها با جور لیلا ساختی من کنارت بودم و نشناختی عشق لیلا در دلت انداختم صد قمار عشق یک جا باختم کردمت اواره ی

دلبرا تحریم آغوش تو سخت است و وخیم
لغو کن، تا من شوم درباغ اندامت سهیم

عشقبازی می کنم من با لب و لبخند تو
رقص گیسوی تو برده هم دل از من هم نسیم

زاهد ظاهر پرست بیند اگر چشم تورا
دور می گردد زحب حور جنات نعیم

ماه رویت شیخ صنعان های ما را می کند
دردنوش باده و در کوی می نوشان مقیم

نازنینا لغو کن تحریم ما را از کرم
تا بیاسایم در آغوش تو ای یار قدیم